Kleine twijgjes worden sprokkelhout dat uitbloeit tot een kampvuur

10 mei, de dag rood omcirkeld op ieders kalender, hoge verwachtingen en veel anticipatie. Met drie punten was de 8e plek zeker, een mooie plek om te eindigen voor de helden van het tweede. Vooraf werd een technisch hoogstaande grafiek gepresenteerd door trainer Tim. Uit deze grafiek bleek dat wij het in de 2e seizoenshelft lang niet gek deden, sterker nog de helden van het tweede zouden puur gebaseerd op de 2e seizoenshelft op de 6e plek eindigen, het linker rijtje en dus een resultaat waar je zeer tevreden op kan zijn. Het veld werd relatief vroeg betreden, dit vanwege de dubbele boetes vanwege super sunday. De boetepot van het tweede is echter nog niet genoeg gespekt, daarom is er gekozen voor een koppel systeem. Iedere speler/ trainer kreeg een partner toegewezen en mocht één van die twee spelers een boete pakken gold die boete voor beide spelers. Met de volgende opstelling werd er gestart aan de wedstrijd

Daan, Jordi K, Sjoerd, Koen W, Niek, Wessel, Deen, Julian, Jordy L, Dennis, Wouter (C).

Bredevoort kwam sterk uit de startblokken en waar het balletje vorige week de verkeerde kant opviel met een snelle tegengoal, zat deze week de engel op de schouders van het tweede. Na slechts 5 minuten viel de 1-0. Na een schot van Wessel stond de goed oplettende Dennis op en schoot hem netjes binnen. Lang heeft Bredevoort 2 niet van de voorsprong kunnen genieten, na 3 minuten viel de gelijkmaker na een fout achterin. Vanaf dat moment kreeg Bredevoort een Zwitsers tintje, er was namelijk sprake van een gatenkaas binnen 10 minuten viel de 1-2 en de 1-3. Na die 10 minuten wist Bredevoort de gaten een beetje te dichten. Het voetbal van Bredevoort begon weer als vanouds te laten zien. Met een aantal goede kansen van Jordy Lorijn waarbij achtereenvolgens na een goede voorzet van Dennis misschoot, naastkopte en over de rechter kruising schoot wist hij het doel helaas niet te raken. Onze aanvoerder Wouter had een einde van de wedstrijd waar hij niet op had gehoopt, na een schot op goal schoot het bij Wouter in de lies en kon hij de wedstrijd niet vervolgen, we hopen dat Wouter spoedig en eminent hersteld. De gemiste kansen en de achterstand deden de emoties bij Bredevoort hoog oplopen en dat kreeg de grensrechter te bekoren, na een dubieuze vlag actie van de grensrechter van Pax ging motivator Nol (terecht) tegen de grens in en trok de scheidsrechter de vlagkunsten van de grens in twijfel. Helaas had de overtuigende stem van Nol geen effect en sloot de scheids aan bij de grensrechter. Met een 3-1 achterstand werd de kantine opgezocht voor de rust. In de rust werden er een aantal wissels doorgevoerd en dat resulteerde in de volgende opstelling:

Daan, Perry, Sjoerd, Koen W (C), Wessel, Koen P, Deen, Julian, Jordy L, Dennis, Ilja

Net zoals de eerste helft kwam Bredevoort sterk uit de kleedkamer en dat resulteerde in een goal, hoe die goal is verlopen kan niemand beter omschrijven dan Jordy L, hier volgt zijn observatie

En dan, hét moment van het seizoen. Vanuit Groningen tot Maastricht en van Winterswijk tot aan Scheveningen ging het rond. Gaat onze eigen Perry, in de volksmond met Limburgs accent, Paeerrrrry, in de allerlaatste wedstrijd van het seizoen scoren? Sinds de E’tjes heeft onze Perry al niet meer gescoord. Perry was toen 9, ondertussen is deze jongeheer 20. Elf jaar lang alleen maar lopen, sleuren,
meters vreten zonder naam in de krant.
Altijd daar waar het pijn doet,
maar nooit daar waar de statistieken wonen.
Geen compilaties. Geen “topscorer van de maand”. Alleen modder op de sokken
en ploegmaats die weten wat je waard bent.
En dan, uitgerekend op de allerlaatste speeldag,
wanneer niemand het nog verwacht,
valt hij. Vanaf het begin van het seizoen werd de mythe opgebouwd. De een na de ander sloot zich aan bij de regel, ‘Als Perry scoort, doe ik een kistje in.’ En toen het moment — hij stuitert, glijdt, schampt,
wordt half geraakt door een verdediger,
half gezegend door het lot.
Een doelpunt waarvan zelfs de VAR even denkt:
“Was dit bewust?” Maar geloof me:
na elf jaar maakt dat helemaal niets meer uit.
Want daar stond hij.
Armen in de lucht alsof hij de Champions League won,
terwijl zijn maten dubbel lagen van het lachen
en hem tegelijk bedolven onder het gras en geluk. Het eerste doelpunt in het seniorenvoetbal. Elf jaar te laat volgens sommigen. Precies op tijd volgens de voetbalgoden. Want voetbal vergeet soms de harde werkers, de stille krachten, de jongens die nooit klagen, en tóch elke donderdag en zondag weer verschijnen. Maar af en toe geeft het spel iets terug.
Een rommelgoal.
Een gelukje.
Een moment dat niemand meer afpakt.
En eerlijk?
De mooiste goals zijn niet altijd de strakste in de kruising.
Zo ook bij onze Perry. Een scherp ingedraaide corner van Julian belande op het hoofd van Perry. Waar iedereen al bijna het veld stond in stormde, hield de keeper hem tegen. In een scrimmage werd de bal vervolgens tegen het mooie hoofd van Perry geschoten. De keeper wist niet wat hem overkwam en de bal rolde zomaar het doel in.
De vreugde, de opluchting en het blijdschap was nog hoorbaar in Sydney, Australië.
Eindelijk, eindelijk heeft onze Perry zijn goal, zijn wereldgoal in zijn eerste seizoen voor de helden van het 2e.

De verslaggever wil Jordy L graag bedanken voor zijn literaire inbreng die niet beter verwoord had kunnen worden. Na 10 minuten op wolken te hebben gelopen werd Perry weer terug in realiteit getrokken, want er viel weer een goal, dit maal helaas aan de kant van Pax, 2-4, na deze tegenslag toonde Bredevoort zijn karakter, door te blijven vechten werden er kansen gecreëerd, de heren van het tweede lieten zien dat ondanks de achterstand ze het niet op wouden geven. Dit siert de heren van het tweede en een compliment voor ieders inzet. Het laatste fluitsignaal klonk helaas bij een achterstand van 4-2. Dit was niet de seizoens afsluiting waar iedereen op had gehoopt, maar Bredevoort mag tevreden zijn over hun seizoen, vooral de tweede seizoenshelft heeft het laten zien uit wat voor hout Bredevoort is gesneden. De nachtmerrie van reuzen als Keijenburgse boys, Grol 8 en Winterswijk, hard bevochtte wedstrijden as Grol 7 (2 maal) en de revanche wedstrijd tegen HMC, Bredevoort 2 heeft laten zien dat het
geen ondergeschoven kind is in de 6e klasse.

Een speciaal eerbetoon gaat uit naar een vijftal spelers, de heren Sjoerd, Samir, Jordi Kämink en trainers Tim en Maarten, zij hebben hun laatste dienst voor het tweede bewezen en worden hiervoor bedankt door iedereen van het tweede een uitgebreid verslag over hun daden volgt hieronder:

Dat was dan de laatste wedstrijd van dit gezellige seizoen. Dit betekent helaas ook dat er een aantal mensen stoppen bij ons. De gehele leiding en drie spelers stoppen er mee. Na afloop van de wedstrijd werden deze spelers nog even in het zonnetje gezet. Voor iedereen was een ingelijst shirt met achternaam, een sjaal/bierpakket en een persoonlijke speech geregeld. Hieronder een kleine samenvatting van de speeches:

Jordi Kämink:
Vorig jaar schoot je de vogel op het teamweekend naar beneden, waardoor jouw Koningsjaar inging. “Stoppen op je hoogtepunt” heb jij je zeker aan gehouden. Ongeveer 7 jaar heb jij bij ons op elke positie gestaan. Met je felheid kon je de tegenstanders goed uit de wedstrijd halen, zoals bij de wedstrijd vam vandaag. Bedankt Jordi!

Tim Weevers:
Twee jaar ben je nu onze trainer geweest, helaas zonder prijzen. Vorig jaar werden we zevende, dit jaar probeerde je met vele andere spelers en een frisse, nieuwe speelstijl wel te winnen. Helaas pakte dit niet uit zoals je had gehoopt en kondigde je je afscheid na een paar wedstrijden al aan. Als speler en als trainer heb jij je altijd fanatiek ingezet voor het Tweede. Hiervoor veel dank, Tim!

Maarten “Nol” Scholtz
Nol is al vele jaren actief geweest als speler, leider en trainer. Langs de zijlijn was je ook erg actief; de confrontatie met de tegenstander en/of scheidsrechter ging je nooit uit de weg. Nol, bedankt voor je inzet en zeker ook de gezelligheid.

Samir Heijerman:
Samir is ook al zeven jaar actief bij ons. Na een. carriere bij het eerste en daarvoor bij Trias had je je plek echt bij ons gevonden. Over die tijd bij Trias heb je altijd de grootste verhalen: hoe je daar in de spits de lijnen uitzette, het spel maakte en aan de lopende band scoorde. Elke donderdag in de kantine kregen deze verhalen te horen. Je wist ook precies hoe wij in de wedstrijd de aanvallen moesten creëren. Helaas zagen wij hier weinig tot niks van terug in de wedstrijden. Samir bedankt!

Sjoerd Rensing:
Je bent als sinds 2009 actief voor ons team, ter vergelijking; Daan, onze jongste speler, was toen nog maar twee jaar oud. Een echte topsportmentaliteit had je echter niet: “El Bombarda” greep namelijk elke kans aan om de training over te slaan. De ene keer kwam je er een kwartier voor aanvang achter dat je “opeens” geen voetbalschoenen meer had, de andere keer plande je afspraken zo strak dat trainen echt niet meer lukte of had je op zondag een brunch. Maar op magische wijze was je wél altijd op tijd, soms zelfs te vroeg, in de kantine. Standaard op donderdag rond 20.30 uur zagen we Sjoerd de kantine binnenlopen om bij Hans een halve liter te bestellen. Sjoerd bedankt voor al die tijd!